გორში, ცარსკაიას ქუჩაზე მდებარე სასახლე ეკუთვნოდა თავად ივანე გივიჩ ამილახვარს (1829–1905), რომელიც შიდა ქართლის სოფელ ქვემო-ჭალის მკვიდრი იყო. 1850 წელს ტფილისის გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, მან სამსახური დაიწყო ნიჟნი ნოვგოროდის ვიურტემბერგის მთავრის პოლკში და მონაწილეობა მიიღო 1851 წლის ჩეჩნეთის ლაშქრობაში. შავდონისა და ბასის მდინარეებზე ბრძოლებში გამოჩენილი მამაცობისთვის მას მიენიჭა სამხედრო ორდენი, ხოლო 1852 წლის სექტემბერში მიიღო ოფიცრის პირველი წოდება. მომდევნო წლებში ამილახვარი სწრაფად დაწინაურდა: 1854 წლისთვის ის შტაბის კაპიტანი გახდა, 1857 წელს – კაპიტანი, ხოლო 1859 წელს გამოირჩეოდა სოფელ დოლეცთან ბრძოლაში, სადაც მისმა ესკადრილიამ მტრის ქვემეხი დაიბრუნა – ამ გმირობისთვის მას ოქროს ხმალი „მამაცობისთვის“ მიენიჭა. 1864 წლისთვის, ოფიცრის სამსახურის მე-12 წელს, იგი პოლკოვნიკად დააწინაურეს და ნიჟნი ნოვგოროდის დრაგუნთა პოლკის მეთაურად დაინიშნა. მშვიდობიან წლებში განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი დიპლომატიური მისია 1886 წელს ჩეჩნეთში სამხედრო სამსახურის შესახებ ჭორებით გამოწვეული არეულობის ჩასახშობად: წესრიგი აღდგა იარაღის გამოყენებისა და სისხლისღვრის გარეშე, რისთვისაც პრინცმა მიიღო თეთრი არწივის ორდენი. პრინცი მონაწილეობდა საზღვარგარეთ სამხედრო წვრთნებში, ეწვია გერმანულ არმიას პარიზში და გერმანელი კაიზერის ყურადღებაც მიიპყრო. იგი გარდაიცვალა 1905 წლის 29 აგვისტოს და დაკრძალეს თბილისში, ქაშვეთის საკათედრო ტაძრის ტერიტორიაზე.
გორი. თავადი ამილახვალის სახლი ცარსკაიას ქუჩაზე
