ვანო სარაჯიშვილი

ვანო სარაჯიშვილი გამოჩენილი ქართველი ოპერის მომღერალია (ლირიკული ტენორი), ერთ-ერთი მთავარი ფიგურა საქართველოში პროფესიული ოპერის განვითარებაში. სარაჯიშვილი დაიბადა 1879 წელს მასწავლებლის ოჯახში. 1887 წლიდან ის ცხოვრობდა თბილისში, სადაც 1895 წლამდე სწავლობდა ტფილისის სათავადაზნაურო გიმნაზიაში. 1898 წელს სარაჯიშვილი შევიდა ტფილისის მუსიკალურ სასწავლებელში, სადაც ვიოლონჩელოზე დაკვრა ისწავლა. 1903 წელს ის გადავიდა სანქტ-პეტერბურგში, სადაც სიმღერას სწავლობდა. სარაჯიშვილის დებიუტი 1907 წელს შედგა, როდესაც სანქტ-პეტერბურგის პანაევსკის თეატრში „ტრავიატაში“ ალფრედოს პარტია შეასრულა. 1908 წელს მილანის „ლა სკალაში“ გამოვიდა, შემდეგ ტურინში, პარმაში, ტრიესტში, პარიზსა და ნიცაში (სადაც მწერალმა ა. კუპრინმა მოუსმინა). 1908 წელს მომღერალი თბილისს დაუბრუნდა და ქართული ოპერის სცენის თვალსაჩინო ფიგურად იქცა. 1913 წელს ვანო სარაჯიშვილმა მონაწილეობა მიიღო ფალიაშვილის ოპერა „ავბესალომ და ეთერის“ ახალი ფრაგმენტების შესრულებაში (მან შეასრულა აბესალომის პარტია), რის შემდეგაც ხშირად გამოდიოდა ფალიაშვილის ოპერებში. 1923 წელს მას მიენიჭა საქართველოს სსრ სახალხო არტისტის წოდება. სარაჯიშვილი გარდაიცვალა 1924 წელს და დაკრძალულია თბილისის ოპერის თეატრის მახლობლად.